sa buong buhay ko ngaun ko lang naexperience to... kaya eksaherado at kaya pinost ko pa! hehe! failure... failure na ayaw mo naman talagang mangyare... failure na kitang kita mu nang mangyayare... failure na hindi pa nangyayare kaya umaasa ka pa... failure na tanggap mo nang mangyayare... failure na naovercome ko... near failure na ndi ko na hahayaang maulit pa…^_^
SUNDAY
the greatest failure of man is to risk nothing. to risk nothing is not to have lived at all. sa araw na to iniicp ko pa rin ang dsp. sa totoo lang hindi ako makapagconcentrate mashado. La Naval din. for the first time hindi ako sumama sa prosisyon. pero nagmass ako at nagovertime ako dun. dun ko napulot ang NOTHING IS IMPOSSIBLE WITH GOD! dahil jan, hindi pa ko nawawalan ng pag-asa!^_^ if you risk nothing, you'll gain nothing. in dsp perspective, pag ginive up ko na agad yun, walang sense... haha!sa araw na to, nawala ang kalungkutan ko kakaisip sa walang kwentang bagay!
MONDAY
sa araw na to naisip ko, babagsak lang ako... ikumpara mo siya sa problema ng mundo, walang cnabi un! ancheap! tanggap ko na kung bumagsak ako... sori kung ang yabang ng dating pero alam mo naman sa sarili mo ang kaya at hindi mo kayang gawin... alam kong hindi ko pinagbuti... mahilig akong tamarin kaya i deserve this... mashado ako nagpaapekto... pero malakas ang fighting spirit ko! thank you Lord!
TUESDAY
sa araw na to narealize ko na si Lord lang pala ang motivation na kelangan ko para ipush ko yung sarili sa limit ng makakaya ko sa pagaaral. after how many years looking for a motivation, yun lang pala... iniisip ko pa noon, kelangan ko pa bang bumagsak para mafeel kong kelngan ko talagang magaral? sabi ko siguro nga... eto ngayon babagsak ako... hehe! bumagsak man ako o hinde, happy ako kc for the first time, naagaral ako sa todo ng makakaya ko! hindi lang para sa dsp kundi para rin sa econ, pati sa comp at socio din... thank you Lord sa realization sa araw na to! *Si Lord lang ang motivation na kailangan ko para magsucceed, hindi plastic bag, hindi pustahan, hindi bargain*
WEDNESDAY
sa araw na to ginulo ako ni eisen kanina kaya ndi ako makapagconcentrate magaral ng socio kaya tinigilan ko na rin. hehe! today, nung nakausap ko nanaman ung mga kaklase ko tungkol sa dsp, at narealize ung gravity ng pagaaralan, bumaba nanaman yung pagasa ko. this day na nagchurch ako, wala akong nafeel mashado. ndi ko alam kung baket. pero sa araw din na to may natutunan ako. given na ang isang tao pag nakagawa ng isang pagkakamali, mamamarkahan ka na ng buong madla. kumbaga sa puting panyo, pancng pancn ang isang tuldok na dumi, kahit tuldok lang yun. kanina nagkaron ako ng pgkkataon mksama ang isang taong alam kong hindi ko mkkasundo dahil sa pghhusga nya saken. pero dahil nasa pareho lang kaming kalagayan at nafeel ko sha, nawala bigla lahat ng kung anumang hindi ko gusto sa kanya. sa mga ganitong pagkakataon nalalabhan ung panyo at nwwala ung dumi. ang sermon ni father kanina ay tungkol sa mga relationship. at this point, confident na ko sa pgssabing ndi na ako mean girl at masaya ako sa freedom na un na naachieve ko!^_^
may kwento din ako tungkol sa ulan. nung monday habang naglalakad ako pauwi, nagsimulang pumatak ang ulan. hindi man ako mahilig humingi ng signs kay Lord dahil ndi ako naniniwala dun, humingi lng din ako ng sign nung gabing un. trip lang.. wala namang mawawala kung itry ko dba? sabi ko sa kanya, pag inabot ako ng buhos ng ulan bago dumating ng bahay, wala na kong dapat asahan pa sa dsp. buong gabi ndi naman bumuhos ang ulan. hindi nya cnagot ang tanong ko. nung sumunod na araw hindi umulan. kanina naman naglakad ako pauwi na umuulan. ang napancn ko lang ay ito, ang lakas ulan habang naglalakad ako pauwi ay inversely proportional sa pag-asa ko. mas mababa ang paniniwala ko, mas malakas ang ulan. naicp ko, ako rin talaga ang gagawa kung anuman ang magiging resulta ng exam ko. ang pagaaral at hindi ko pagsuko ay inversely proportional din sa pagbagsak ko. ilang araw na lang, nalalapit na... thankful ako sa mga natutunan ko sa araw na to. God is good!^_^
THURSDAY
ndi ako nakapagchurch at ndi rin ako nakapagblog sa sobrang haba ng kelangan aralin for emags.. pasara na ung lib nung umuwi kame tska kme dumaan ng church.. at dito nagsimula ang pagkanta namen ni eisen ng christian songs.. hehe watta bonding! habang naglalakad papuntang sakayan pa un! habang nastranded sa island at habang nagaabang ng jip! sa araw na to naicp ko lang, ndi naman talaga kelangan magmass araw araw para pakinggan ni Lord yung prayers mo. isa pa, maganda rin talagang iexpress ang sarili sa pagkanta... kumanta paray kay God. mission din yun ng OV. thankful ako sa araw na to!^_^
FRIDAY
disisit! todo aral ako... walalang shmpre dapat lang! gang sa halos magsara nanaman ang lib... ngchurch pagkatapos tas nagkantahan pauwi... balak ko sanang hindi umuwi ngaun at magovernight sa ibang bahay since walang pede mgovernyt samen... nangyare ung aukong mangyare... nabadtrip ako sa kapatid ko... nagkulong ako sa kwarto pero sa inis ko ndi ako nakapagconcentrate magaral tas natulog na lang ako... iritable tlga ang tao pg pressured... hehe! gumising din ako para mag-aral pero nakakalungkot kc mali ung nagawa ko... maling mali... pero there's still hope! if it was a test from God bagsak na ko... thankful pa rin ako kc naicp ko na lang na i should do good. narecall ko lang na dapat ganun. bawas pambabara, bawas laet, bawas away, bawas taray, bawas trip.. yup! love one another. show that you care. mabaet na uli ako! nyahaha! nakakaexcite na nakakakaba!^_^
SATURDAY
the moment of truth... aga ko sa skul para magaral more... buong week ngaun lang sumakit ulo ko... one time big time! alam kong ndi ako nadalian sa test... bukod sa sabe madali daw kc un ung prelims (na ndi ko naman inaral... cnu ba mgaaral ng prelims pra sa finals?!) namental block tlga ko... kaya sumakit ulo ko e pnpilit ko tandaan... haaay! pero mssabi kong nagaral tlga kong mabuti at natutunan ko lahat ng pinagaralan ko... bumagsak man o nde, masaya ako kc alam kong i understand the lesson well... walang talo... pag bumagsak ako i deserve it... pag nde, well and good... swerte ko... after ng exam, for some reason i didn't feel bad at all. nakasama ko ang friends ko for a while. bawat isa may hinaing sa grades. may tulala, may umiyak, may nangangamba. pero ako parang walalang. bagsak ako. tanggap ko. baket? siguro kc alam ko i did my best. and if my best wasn't good enough, what's important is that i tried and never gave up; i was able to push myself to the limit and i'm glad to know have done so. i was able to grow in many ways and length with this challenge. i was able to recognize and indulge in emotions i felt for the first time. feel them then push them away. i was able to feel my parents' love, support and comfort althroughout. same with my friends and teachers. i got closer with God. in many ways, i felt better! a 5 on your grade won't matter as much as how you feel about yourself. 5 may not look good in your transcript but that's not all they'll see of you.
**sa napakastressful na week na to andami konig natutunan... andami kong narealize at andami kong ikinatuwa... kaya bumagsak man ako sa dsp o hinde, walang talo saken! kc kapalit naman nun e limpak limpak na biyaya!
~nung sinabi ko sa magulang ko ang kalagayan ko eto ang naging reaksyon nila:
c mama – “lagi mo namang cnasabi yan e ndi ka naman bumabagsak”
pero nung dinetalye ko,
c mama - *ac2li nakalimutan ko na e...haha anu nga ba cnabi nya? bsta nging mabait sha mshado at araw araw nya kinkumusta nya ang pgaaral ko! haha cool!^_^ dati kc nalulungkot ako pg pnpakita ko ky mama pg mataas yung grade ko tas ndi ko nakikita na natutuwa sha kahit sabihin nyang "mabute" kaya malaking bagay tlga to pra saken.*
c papa – “ganun? kawawa ka naman... cge magcelebrate tayo!” (hahaha! parang sira tong tatay ko! pero natawa ko dun impernes... hehe!)
*nakakatuwang magkaron ng magulang na naranasan din ang hirap ng engg! haha! napakasupportive nila! >>:D<< hug para sa parents!
~nung sinabi ko sa mga hs friends ko ang kalagayan ko eto ang naging reaksyon nila:
halos iisa - "weeh?! ndi yan, kaw pa! kaya yan!"
*lagi naman silang ganun, parang joke lang ung pgsabi ko na babagsak ako... ang masasabi ko lang, iba ang high school iba ang engg... salamat sa tiwala!^_^
~pero dabest ang mga prends ko sa klasrum kc nakita p lng nlang bumabagsak exams ko eto na nasabi nila...
ac2li sa isa lang tong words na to pero implied naman din ung sa iba - "iwanan mo na nga yang ov na yan!"
*hindi ko man mggawa un, sobrang naappreciate ko talaga ung concern nyo. thank you sa pg2long saken magaral. thanks so much sa patience at understanding. nagkakaron man ng times na napapafeel ko sa inyong mas pinapaboran ko sila kesa sa inyo, know that im trying my best para ndi na un mangyare. ilang taon na ba pinagsamahan nten? thankful ako sa bond na shnshare nten. lagi lang akong and2 for you tulad n lng ng anjan kau pra saken lge. love u guys!>>:D<<
~OV - "kaya natin yan"
*true enough, we made it! salamat sa suporta ng ndi kau makita buong finals! haha! pero seriously, salamat sa pgdamay! mhal ko kau!^_^
~ung ibang tao pinagtawanan lang ako… haha loko kau!^_^feeling nyo walalang saken bumagsak... lolz! tanggap lang pero ndi walalang...
EVERYDAY IS A HAPPY DAY!^_^
